tajemnicebogow@wp.pl


O.T.O.

Ordo Templi Orientis (Zakon Świątyni Wschodu) to organizacja o charakterze ezoterycznym, założona ok. 1895 przez K. Kellnera oraz Th. Reussa; jej powołanie zostało ujawnione w 1903 r. w Niemczech w wolnomularskiej gazecie "Oriflame". Zakon rozwijał się początkowo w niemieckojęzycznej części Europy. Od 1913 r., po przystąpieniu A. Crowleya, działała w Londynie pierwsza filia O.T.O. poza granicami Niemiec. Rytuały nawiązywały do praktyk tantrycznych i okultystycznej tradycji Zachodu. Magiczne obrzędy o charakterze seksualnym miały być, według Kellnera, kluczem do zrozumienia tajemnic mistyki chrześcijańskiej oraz wolnomularstwa.

Do O.T.O., w przeciwieństwie do innych organizacji o charakterze wolnomularskim, przyjmowano również kobiety. Struktura inicjacyjna zakonu obejmowała pierwotnie 10 stopni wtajemniczenia. Miały być one odpowiednikami najwyższych stopni wolnomularskich z Rytuału Memfis i Mizraim. Każdemu ze stopni był przyporządkowany odpowiedni rytuał inicjacyjny. Głową zakonu był adept, który osiągnął 10. stopień wtajemniczenia, otrzymywał on honorowy tytuł Frater Superior oraz stanowisko Zewnętrznej Głowy Zakonu (ang. Outer Head of the Order), był równocześnie międzynarodowym mistrzem wszystkich oddziałów O.T.O. Podlegali mu bezpośrednio narodowi mistrzowie, którzy również mieli 10. stopień wtajemniczenia.

W 1913 r. Crowley został mianowany narodowym mistrzem zakonu i od momentu utworzenia brytyjskiego oddziału O.T.O. przystąpił do zmiany jego struktury tak, aby bardziej odpowiadała doktrynie thelemy. W tym samym roku opublikował też manifest Misteria Mystica Maxima, w którym ogłosił nową hierarchię stopni wtajemniczenia oraz zmienił nazwy i kolejność poszczególnych stopni. Okres jednorocznej próby o charakterze nowicjatu stanowił jednocześnie pierwszy stopień wtajemniczenia (Minevral). Do rytuałów dla najwyższego 11. stopnia Crowley dołączył opracowane przez siebie praktyki homoseksualne. Spotkały się one jednak z dezaprobatą Reussa i nie zostały uznane jako oficjalne aż do czasu objęcia przez Crowleya stanowiska Zewnętrznej Głowy Zakonu (1922). Opracowana przez niego struktura stopni w zakonie obowiązuje w niektórych odłamach do dnia dzisiejszego.

Po śmierci Crowleya (1947) O.T.O. rozpadł się na wiele grup, do najbardziej znanych należą: Typhonic Ordo Templi Orientis (założone przez K. Granta), Society Ordo Templi Orientis (założone w 1977 r. przez L.M. Motta), Ordo Templi Orientis (założone przez G. McMurtry'ego).
Źródło: Religia. Encyklopedia PWN, edycja 2003

Powrót do: Ezoteryka



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl