tajemnicebogow@wp.pl


TYBETAŃSKA SZTUKA WRÓŻENIA MO

Wstęp

Sztuka wróżenia Mo jest jednią z metod, umożliwiających wyznawcom buddyzmu tybetańskiego uzyskanie pomocy w przezwyciężaniu trudności codziennego życia. Została stworzona przez buddyjskiego mistrza Dziamgona Miphama na podstawie tantr, których nauczał Budda.

W Tybecie od wieków stosowano wiele sposobów interpretowania znaków, mogących odsłonie tajemnice przyszłości. Zwykle były one związane z różnymi bóstwami tradycji tantryeznej, na ogół z tzw. opiekunami czy też strażnikami dharmy. W przypadku Mo adresat jest jednak dokładnie określony: zadając pytanie, prosi się o błogosławieństwo i radę bodhisattwę (tzn. istotę doskonałą) mądrości Mańdźuśriego, uważanego za ucieleśnienie mądrości wszystkich buddów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Buddyjska wróżba

Zgodnie z wiarą buddyjską, szczególnie w tradycji mahajany - jednego z dwóch głównych kierunków buddyzmu, najwyższym dobrem jest przynoszenie pożytku innym. Liczne teksty głoszą, że żarówno ludzie, jak i bogowie powinni korzystać z wszelkich metod, które zapewniają innym ostateczne szczęście: dawać nauki duchowe, przedmioty materialne (m.in. pożywienie i lekarstwa), miłość oraz rady pomagające w rozwiązywaniu problemów życiowych. Dlatego przez wieki buddyści wierzyli, że Mańdźuśri dzięki swej transcendentnej mądrości pomoże im poruszać się po bezdrożach doczesnego świata i wskaże, co pomaga, a co szkodzi na drodze życia. Ufano przy tym, iż jego rady doprowadzą w końcu do osiągnięcia stanu ostatecznego spokoju i oświecenia.

Wyznawcy buddyzmu tybetańskiego są pewni, że Mańdźuśri znalazł sposób, aby pomóc ludziom oczekującym na poradę, jak mają żyć. Jest to system wróżenia Mo. Według nauk buddyzmu buddowie posiadają pełną wiedzę o przyczynach i skutkach wydarzeń na ziemi oraz potrafią dokonać wglądu w ich naturę, natomiast niezachwiana wiara i skupienie połączone z Mo pozwala wejrzeć w nią zwykłym ludziom. Mo to sposób na "podglądanie" praw rządzących światem, pozwalający dostrzec jaśniej i wyraźniej konkretną sytuację lub wydarzenie. W Tybecie tradycja korzystania z wróżb Mo przetrwała setki lat. Sięgano po nią, aby interpretować sny, szukać lekarstw na choroby, przewidywać wynik długiej podróży - zawsze wtedy, gdy chciano poznać przyszłość.

Sama metoda jest bardzo prosta. Należy dwukrotnie rzucić tybetańską kostką, na której znajdują się symbole sześciu sylab (AH, NA, PA, RA, DHI, TSA), aby znaleźć jedną z trzydziestu sześciu odpowiedzi (ich liczba to efekt wszystkich możliwych kombinacji sześciu sylab w dwóch rzutach), poddawanych później szczegółowej interpretacji przy użyciu specjalnych kart. Choć Mo przypomina formą wiele innych sztuk wróżbiarskich, rządzą nią zasady specyficznie buddyjskie. Przed przystąpieniem do wróżenia zaleca się kilka medytacji wstępnych (należy wyobrazić sobie Mańdźuśriego: szesnastoletniego młodzieńca o żółtym ciele, z płonącym mieczem mądrości w prawej, uniesionej ręce i łodyżką kwitnącego niebieskiego kwiatu lotosu w lewej, trzymanej na wysokości serca) oraz wielokrotną recytację mantr Mańdźuśriego (zgodnie z buddyjską wiarą system Mo został pobłogosławiony duchową mocą i mądrością tego bodhisattwy). Następnie trzeba dmuchnąć na kostkę, aby wypełnić ją mocą mantr, i koncentrując się na pytaniu i imieniu osoby, której dotyczy przepowiednia (jeśli nie odnosi się ona do wróżącego), rzucić dwukrotnie kostką i odczytać odpowiedź, będącą połączeniem liter otrzymanych podczas każdego rzutu (jeżeli za pierwszym rzutem pojawia się sylaba RA, za drugim DHI, odpowiedź brzmi: RA DHI). Każda odpowiedź, oprócz imienia i jego interpretacji, zawiera zwięzłą charakterystykę wyroczni oraz jedenaście przepowiedni dla poszczególnych aspektów życia. W owych jedenastu kategoriach znajdują, się odpowiedzi na wszystkie pytania, które można zadać wyroczni. Dotyczą one: rodziny, posiadłości i życia (czyli tego, co wiąże się z życiem, jego długością, rodziną i posiadanymi dobrami); celów i zamiarów; przyjaciół i majątku; wrogów; gości; stanu zdrowia; kłopotów czynionych przez złe duchy; przeszkód i perspektyw dla duchowego rozwoju: szans na odnalezienie zguby i wskazówek, gdzie jej szukać; perspektyw ukończenia wykonywanej pracy oraz, w ostatniej - jedenastej przepowiedni, wszystkich pozostałych pytań, nie wyczerpanych przez powyższe kategorie.

Wiedza kryje się w sylabach

Prócz odpowiedzi na pytania wyrocznia radzi, jak uporać się z konkretnymi problemami. Najczęściej proponuje odprawienie religijnego rytuału lub wymienia bóstwa, do których należy zwrócić się o pomoc. Tybetańczycy korzystający z systemu Mo rzadko potrafili sami przeprowadzić określone przez wyrocznię rytuały i medytacje, przeważnie więc zwracali się do mnichów z okolicznych klasztorów lub do świeckich praktykujących z prośbą o odprawienie w ich imieniu właściwych ceremoniałów.

Dla upewnienia się, czy uzyskana odpowiedź ma ostateczny charakter, należy rzucić kostką jeszcze dwukrotnie. Jeżeli powtórzą się te same sylaby, odpowiedź jest bardzo stanowcza. Jeśli sylaby będą te same, lecz pojawią się w odwrotnej kolejności, wskazuje to na brak stanowczej odpowiedzi. Pojawienie się innych sylab sugeruje odpowiedź „taką, jaka jest". System Mo dopuszcza wielokrotne rzucanie kostką: w razie uzyskania na przykład pierwszej odpowiedzi niepomyślnej można rzucić kostką ponownie, aby sprawdzić, jak będzie wyglądała dalsza przyszłość. Kilkakrotne zadawanie pytań jest wskazane w wypadku ciężkiej choroby, a niepotrzebne - jeżeli wątpliwości dotyczą mało ważnych spraw.

Sylaby przedstawione na kostce pozwalają dokonywać dalszych interpretacji, na przykład określać związki z innymi ludźmi. Z rzutu kostką i związku między wyrzuconymi sylabami można określić stosunek między daną osobą a jej partnerem (przykładowo wyrzucenie sylab DHI oraz AH oznacza równowagę w związku. DHI i TSA - błyskawiczne spełnienie życzeń, DHI i PA - małżeństwo lub zaręczyny). Wyrzucenie konkretnej sylaby jako pierwszej (lub drugiej) również niesie przekaz: AH na pierwszym miejscu oznacza brak pomyślności, na drugim - brak przeszkód na dalszej drodze życia oraz wyleczenie chorób. Każdej sylabie przypisane są określone aktywności (PA - aktywność łagodna i oczyszczająca, RA - aktywność mocy lub ujarzmiająca, NA - aktywność powiększająca, TSA - aktywność gwałtowna, niszcząca, DHI - aktywność doskonałości, AH przenika wszystkie aktywności), elementy (TSA - wiatr, NA - ziemia, RA - ogień, PA - woda, DHI - transcendentna mądrość, AH - pusta przestrzeń), części ciała, zmysły, organy wewnętrzne, części świata, płeć, kierunki, kolory, kształty oraz rodziny buddy (np. AH to rodzina Tathagaty, Wajroczany, TSA - Karmy, Amoghasiddhi itd.). Wyznawcy buddyzmu tybetańskiego, stając przed trudnymi problemami, również współcześnie szukają, pomocy w systemie wróżenia Mo.
Artykuł pochodzi z: Wielkiej Histori Świata, Educational Oxford, Poznań 2005

Powrót do: Ezoteryka



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl