tajemnicebogow@wp.pl


PANTEON BOGÓW GERMAŃSKICH

Frey (Frejr)
Brat Freyi, bóg światła, urodzaju i bogactwa.

Odyn (Wodan)
Jeden z głównych bogów północnych Germanów. Pan bogów i świata, bóg wojny i zwycięstwa, władca poległych w boju wojowników. Bóg poezji i mądrości, wynalazca znaków runicznych. Posiadał moc magiczną, znał sztukę zaklęć i czarów (dzięki zdobyciu miodu poezji, za który oddał jedno oko). Odyn występował jako krzepki, długobrody, jednooki starzec, ubrany w błękitny płaszcz i szerokoskrzydły kapelusz. Przedstawiano go również jako wojownika w hełmie, z tarczą i włócznią zwaną Gungnir. Odyn potrafił zmieniać się w zwierzęta. U południowych Germanów nosił imię Wodan (Wotan) i był bogiem wojny, zwycięstwa, zmarłych i założycielem wielu rodów książęcych. Kult Odyna często sprawowano w górach.

Njerd (Njörd)
W religii północnych Germanów bóg urodzaju, płodności, bogactwa. Opiekował się myśliwymi i żeglarzami, był władcą wiatrów na morzu i lądzie. Członek rodu Wanów, ojciec Freya. W czasie jego panowania kwitło bogactwo i dobrobyt.

Zygfryd
Bohater wielu mitów i sag starogermańskich, mąż Krymhildy (Gudrun), zabity na polecenie zazdrosnej Brunhildy. Mit o Zygfrydzie stanowi główny wątek Pieśni o Nibelungach.

Thor
Bóg, będący uosobieniem groźnych zjawisk atmosferycznych. Głównymi jego atrybutami są młot, żelazne rękawice i pas. Niemiecki kronikarz Adam z Bremy (XI w.) opisał posąg tego boga znajdujący się w Uppsali, zaznaczając, że Thor był tam czczony jako władca pioruna, burzy, zarazy i głodu. Mity opisują jego zmagania z siłami chaosu personifikowanymi przez olbrzymów. Na końcu czasów, kiedy świat spłonie w ogniu, Thor sam zginie w walce z gigantami.

Ymir
Gigantyczny praczłowiek powstały z topniejącego lodowca przed stworzeniem świata. Wykarmiony został przez mityczną krowę Audulmę. Zabity przez bogów Odyna, Wilego i We. Z jego ciała bogowie ukształtowali cały wszechświat, także Midgard, czyli świat ludzi.

Walkirie
Posłanki boga Odyna, demony przeznaczenia (odpowiednik greckich Mojr), przedstawiane jako zbrojne dziewice dosiadające koni lub wilków albo jako drapieżne ptaki nawiedzające pola bitew. Zwiastowały śmierć wojownikom i unosiły ich ciała do Walhalli, gdzie usługiwały im w czasie uczt. Najbardziej znane walkirie to: Brunhilda, Hildr, Hlökk, Gudr, Herfjöturr.

Baldr (Baldur)
Bóg z rodu Azów, syn Odyna i Friji, mąż Nanny. Mądry i szlachetny, uznawany za bóstwo światła, piękna, dobra, sprawiedliwości. W związku z prześladującymi go snami o śmierci bogowie zbadali jego przyszłość, a Frija odebrała od wszystkich istot, z wyjątkiem jemioły, przysięgę, zobowiązującą do nieczynienia mu krzywdy. W rezultacie Baldr zginął od strzały zrobionej z gałązki jemioły, którą Loki wetknął wraz z łukiem do ręki jego brata, nieświadomego podstępu, niewidomego Höda.

Frija (Friga)
Bogini miłości, opiekunka małżeństwa i rodziny (ogniska domowego). Bóstwo płodności i bogactwa. Żona Odyna, matka Baldra. Jej poświęcony był piąty dzień tygodnia (niemiecki Freitag) - dzień zawierania małżeństw.

Loki
Demon zniszczenia i śmierci, mający doprowadzić do końca świata i bogów.


Artykuł opracowano na podstawie: Multimedialna Encyklopedi Powszechna PWN, edycja 2003

Powrót do: Germanowie



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl