tajemnicebogow@wp.pl




Zobacz również:

Informacje wstępne
Fenicki panteon
Bogowie Fenicji

WIERZENIA I ŻYCIE RELIGIJNE FENICJAN

Wierzenia Fenicjan to religia politeistyczna i antropomorficzna, zbliżona do innych religii semickich, wyznawanych na starożytnym Bliskim Wschodzie. Panteon fenicki obejmował kilkadziesiąt bóstw. Na jego czele stał El (w języku hebrajskim Elohim), stwórca wszechświata, pan ludzi i bogów, któremu podlegały bóstwa astralne: bóg Szamin (uosobienie nieba), Szamasz (słońce), Jarich (księżyc), Asztarte (planeta Wenus), Sachar (świt), Szalem (zmierzch), Jam (władca morza i patron żeglugi). Bóstwa pogody, związane z kultem agrarnym: Baal (bóg przyrody i płodności), Hadad (bóg burzy, deszczu i urodzaju), Alijan (pan źródeł i pory deszczowej), Adon - grecki Adonis (pan odradzającej się na wiosnę przyrody), Dagon (bóg zboża), Mot (bóg śmierci, suszy i żniw), Anat (bogini wojny i płodności), Jaw (prawdopodobnie odpowiednik hebrajskiego Jahwe).
Fenicjanie oddawali cześć jeszcze innym bóstwom takim jak: Esznum - bóg zdrowia, Reszef - bóg zarazy i ognia, Kuszar - pan rzemiosł. Wiele z tych bóstw było bóstwami opiekuńczymi poszczególnych państw-miast fenickich np. Asztarte odbierała szczególną cześć w Berytos, Melkart w Tyrze, Eszmun w Sydonie.
Wierzenia Fenicjan znalazły odbicie w poematach mitologicznych (teksty z Ugarit - przełom XV i XIV w. p.n.e.), gdzie przedstawiono m.in. walkę Baala z bogiem Mot i narodziny bogów. Bóstwa fenickie odbierały cześć przy źródłach, w świętych gajach i świątyniach. Przy okręgach świątynnych mieściły się kolegia kapłańskie, szkoły pisarzy oraz zespoły wróżbitów i astrologów. Świątynie posiadały swe archiwa i biblioteki. W czasie obrzędów składano ofiary z płodów rolnych jak również z ludzi (zwłaszcza dzieci - Melkart, Moloch). Stopniowo ofiary ludzkie zostawały zastępowane ofiarami ze zwierząt. W koloniach fenickich (np. w Kartaginie) ofiary z ludzi sprawowano oficjalnie do poł. II w. p.n.e. (okres II wojny punickiej), a potajemnie do przełomu II i III w. n.e.
Główne święta wiązały się z cyklem agrarnym: pora żniw i winobrania (np. Adonie). Fenicjanie uprawiali też kult zmarłych. Religia fenicka wykazywała daleko idące analogie z religiami Mezopotamii (zwłaszcza ikonografia). Można też wykazać wpływ, jaki religia ta miała na wyobrażenia religijne w starożytnym Izraelu. W okresie hellenistycznym religia fenicka uległa wpływom religii greckiej.
Artykuł opracowano w oparciu o Multimedialną Encyklopedię Powszechną edycja 2003

Powrót do: Fenicja



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl